De Jeugd Van Tegenwoordig – Huilend naar de club lyrics

Ik trek m’n duurste kleren aan al gaan ‘k huilend naar de club, ik geef geen ene moer meer om die arrogante trut.

Waarom ben je zo? Met je praatjes en je handtas.

Waarom doe je zo? Je vriendinnen vieze bangas en mama zei: er zullen altijd sletten zijn. Voor haar die andere, dertien in een dozijn.

Stiekem wil je ‘er misschien wel terug, mooie schoen met praat, al is het huilend naar de club.
Ik geef geen ene moer, flow komt door die Duitse troep, ik huil me vol, ik heb zo, ik heb zo, ik heb flow.

Vanavond, is dit de insteek, we gaan huilend naar de club, huilen in de club, tranen in de discotheek (huilen in de discotheek).

Vrijdagnacht, iets na half twee, ja de regen komt met bakken naar benee, ja, vier zwakke meneren in een blacke BMW, de tranen in hun ogen man, zilter dan de zee. Op weg naar de party, biggelen neer, echte mannentranen op het witte leer.

Vanavond, is dit de insteek, we gaan huilend naar de club, huilen in de club, tranen in de discotheek (huilen in de discotheek).

Het is een goddamn griekse tragedie in this bitch. Euripides, sophocles, tragedie in this bitch, tragedie in this bitch. Ik weet een hoop ja, maar ik weet niet wat dit is, ik weet niet wat dit is, nee, nou laat me drinken en vergeten al die shit.
In me keel zit een brok, in m’n maag zit een knoop. Geen pillen in m’n socks, maar tranen in m’n oog, ik heb nobody nodig om te praten aan de toog.

Zijn beschaamde hoofd, ja dat houdt je vader hoog. Fouten zijn gemaakt, beloften zijn gebroken, kwaad bloed is gezet, kwade woorden zijn gesproken. Met telefoons gesmeten en in oren opgehangen, er wordt gehuild in de club. Als nooit tevoren, dolle spanga.

Een polonaise van traantjes op m’n wang, eh, sta met tegenzin te schuilen op de gang, eh. Iedereen groet me, doet alsof de neuzen bloeden, iedereen weet, als het goed met me gaat zit ik thuis, want thuis heb je geen coke, geen hoeren, geen sletten geen ho’s. Geen wodka-sparood, geen MDMA ook.

Wiwalientje lijkt wel op een pandabaar, de mascara zit niet meer, en m’n haar zit door elkaar, de ladders maken m’n panty’s sceer. Huil als een bitch, voel mij alleen, de wereld is zo gemeen, iedereen is tegen mij, iedereen, zij vergeten mij. Maar rustig, ik ga niet boos worden, ik wil alleen maar getroost worden.
Ik zei rustig, ik ga niet boos worden, wiwalientje moet getroost worden.

Vanavond, is dit de insteek, we gaan huilend naar de club, huilen in de club, tranen in de discotheek (huilen in de discotheek).

Taart!

Gisteren vierde Vincent het heugdelijke feit dat hij jarig was… met taart! Na een college lang wachten op welk een culinair festijn er zou verschijnen uit zijn tas, bleek dit de altijd lekkere Deen appeltaart te zijn. Aan alles was gedacht, dus ook bordjes en bestek ontbraken niet. Nu is het wachten op het Vincent Halekor (TM) verjaardagsfeest. Aju en tot de volgende post 🙂